|
Gepost op 26/02/2004
Zolang de klachten het toelaten is het van belang om lichamelijk actief te zijn. Sporten bijvoorbeeld houdt de spieren in conditie, en heeft als zodanig een gunstig effect op het verloop van de HMS. Niet alle sporten zijn echter geschikt. Contactsporten en sporten met een verhoogde kans op blessures zoals voetbal, volleybal, rugby e.d. zijn minder geschikt. Sporten als paardrijden, zwemmen en fitness zijn geschikter.
Deze sporten trainen alle spiergroepen en als bijkomend voordeel wordt ook de balans getraind. Hoewel het voor de hand ligt om te gaan turnen met een hypermobiel lijf, is dat toch ten zeerste af te raden. Niet teveel, met veel afwisseling en goed luisteren naar je lichaam zijn de magische woorden.
Luisteren naar je lijf is van het grootste belang. Allereerst om een onderscheid te kunnen maken tussen de chronische pijn (de altijd aanwezige zeurpijn) en de pijn met een signaalfunctie (vaak scherpe pijn die aangeeft dat er iets mis is). De chronische pijn heeft zijn signaalfunctie verloren en kan men, tot op zekere hoogte, rustig negeren. Deze pijn kan wel wat erger worden tijdens activiteiten, maar dat moet binnen 36 uur weer afgezakt zijn. Is dat niet het geval, dan heeft men teveel gedaan.
Pijn met een signaalfunctie daarentegen mag men nooit negeren!! Het is een waarschuwing van het lichaam dat er iets mis is. Een (sub)luxatie van een gewricht of zo. Het gewricht zal teruggezet moeten worden, en het heeft een paar dagen rust nodig. Misschien lijkt deze waarschuwing overbodig, maar ik wil de HMSers die met een (sub)lux gewoon dóórgaan niet graag de kost geven. Op een gegeven moment raakt men zó gewend aan de pijn dat men er niet zoveel meer op reageert. Dit kan grote permanente schade tot gevolg hebben, en is daarom niet verstandig om te doen.
Verder is het van belang om naar je lichaam te luisteren omdat men moet leren om activiteit af te wisselen met rust, en statische houdingen met bewegen. Het lichaam zal zelf aangeven of dat nodig is, maar dan moeten die signalen wel opgepikt en herkend worden. Als we over rusten spreken, voldoet zitten of op de bank hangen niet. Rusten doe je alleen als je ligt.
Om te leren luisteren naar de signalen van het lichaam kan pijnrevalidatie als bijvoorbeeld het programma 'pijn de baas' zinvol zijn. Hier moeten echter wel wat kanttekeningen bij geplaatst worden. Bij het volgen van deze programma?s word er van uitgegaan dat activiteit niet schadelijk is (je kunt niets kapotmaken) en dat chronische pijn iets is dat inmiddels zijn signaalfunctie heeft verloren. Dat zal misschien opgaan voor aandoeningen als fibromyalgie, maar bij HMS heeft de pijn vaak wél een signaalfunctie en kan doorgaan ook wel degelijk schade toebrengen aan het lichaam. Toch kan een dergelijk programma zinvol zijn om te leren omgaan met de dagelijkse pijn, om te leren ontspannen, om bewegingsangst af te leren, enz, enz. Ook de psychologische begeleiding kan heel zinvol zijn.
Om klachten zoveel mogelijk te voorkomen is het van belang dat men de onderstaande bewegingen zoveel mogelijk vermijdt:
* Complexe torsiebewegingen waarbij diverse bewegingen in 1 handeling worden gedaan. Ga dus eerst recht voor iets staan voor je iets pakt, ipv schuin voor je naar iets reiken etc.
* Snelle, reflexbewegingen (zoals reageren op een stuiterende bal) gaan vaak ongecontroleerd, dus verhoogde kans op blessures.
* Bewegingen die abrupt eindigen (stampend neerkomen op stugge ondergrond)
* Ga niet een beperking in bijvoorbeeld een kniegewricht opvangen door een ander gewricht verkeerd te belasten door mank te gaan lopen, tillen vanuit rug en dergelijke.
* Voorkom zoveel mogelijk de typisch hypermobiele houdingen, waarin je in rust de stevigheid vind door het aannemen van een houding waarbij gewrichten overstrekt worden, doorleunen in heupen bij staan, zitten met opgetrokken knieën.
* Hoe verleidelijk het ook is: doe geen 'kunstjes' met de gewrichten. Probeer de juiste balans te vinden tussen overbelasten en onderbelasten, afwisselen beweging en houding.
|
