Gepost op 26/02/2004De meest kenmerkende klachten bij HMS zijn luxaties* en subluxaties*. Deze (sub)luxaties komen met name bij de knieën, schouders en kaak vaak voor, andere gewrichten zijn er echter niet van gevrijwaard.
Meestal kunnen HMSers het gewricht zelf weer reponeren*. Ook dislocaties* van ribben en wervels komen vaak voor. Verder kenmerkt HMS zich vaak door overbelastingsklachten als peesontstekingen en slijmbeursontstekingen. Ook extreme vermoeidheid komt vaak voor, net als pijnlijke spieren. Mensen met HMS krijgen daarom ten onrechte vaak een labeltje als fibromyalgie (FM), chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS), carpaal tunnel syndroom of RSI opgeplakt. Dit zijn echter aandoeningen die bij HMSers secundair zijn. De onderliggende oorzaak is HMS. Een verkeerde diagnose als FM of CVS kan leiden tot een dramatische escalatie van de klachten omdat de behandeling volkomen anders is dan de behandeling van HMS. Verder komen ook vaak 'excuusdiagnoses' als chronisch pijnsyndroom voor.
knieschijfluxatieBekkeninstabiliteit (BI) kan eveneens een gevolg zijn van HMS. Vaak word dit echter over het hoofd gezien omdat normaal gesproken BI veroorzaakt wordt door een zwangerschap. Bij mensen met HMS ontstaat BI vaak spontaan. Als HMSers zwanger worden is BI bijna standaard het gevolg. Ook tijdens de menstruatie kan BI vaak erg opspelen bij vrouwen met HMS. Kortom, de gevolgen van HMS zijn veelledig en kunnen erg verstrekkend zijn.
*luxatie: uit de kom gaan van een gewricht
*subluxatie: het gedeeltelijk uit de kom gaan of binnen de kom verschuiven van een gewricht
*reponeren: het terugzetten van een gewricht.
*dislocatie: (van de plek) verschuiven
